Co rodziny ofiar Teda Bundy'ego myślą o dokumencie Netflix?

Pomimo tego, że nie żyje od 30 lat, zainteresowanie Ted Bundy osiągnął nowy rekord dzięki popularności dwóch dzieł reżysera Joe Berlingera: czteroczęściowego dokumentu Netflix Wyznania zabójcy: Taśmy Bunda Teda i nadchodzący film fabularny Niezwykle zły, szokująco zły i nikczemny z udziałem Zac Efron.

Chociaż minęło ponad 40 lat, odkąd Bundy terroryzował kobiety w pięciu stanach w Stanach Zjednoczonych, pamięć o jego brutalności prawdopodobnie wciąż świeża w umysłach ci, którzy przeżyli oraz rodziny jego ofiar - jednak bardzo niewiele z nich można zobaczyć w serialu dokumentalnym.

Kiedy wszyscy obgadujemy taśmy Bundy @Netflix i udostępnij zwiastun filmu Zac Efron, pamiętajcie o ofiarach. Wszystkie te kobiety miały nadzieje i marzenia. Wszyscy powinni mieć filmy na ich temat. Zawsze staram się pamiętać, co zabrały te potwory. #TedBundyTapes pic.twitter.com/Q5G0HvldCY

& # X2014; Billy Jensen (@Billyjensen) 28 stycznia 2019 r

Co więc członkowie rodziny ofiar Ted Bundy sądzą o tym dokumencie?

Niemożliwe byłoby podsumowanie uczuć każdej osoby, na którą wpłynął Bundy, kiedy zniszczył ponad 30 żyć, ale kilku bliskich, a nawet kilku ocalałych, wypowiedziało się po wydaniu dokumentu. Na przykład przyjaciele jego ostatniej ofiary, 12-letniej Kimberly Leach, wyrazili oburzenie z powodu dokumentów Netflix.

„Chcielibyśmy, aby to mogło zostać zatrzymane. Mamy dość słuchania o Bundy - powiedziała Lisa Little, najlepsza przyjaciółka Kimberly z dzieciństwa Wiadomości First Coast .

Równie denerwowała ją fabuła, w szczególności casting. „To, że robią ten nowy film, oburza mnie, szczególnie dlatego, że używają Zac Efrona, który jest taki słodki i atrakcyjny”. Istnieje obawa, że ​​widzowie przeoczą minimalizację brutalności i nieludzkości tego, co Bundy zrobił swoim ofiarom przed, w trakcie i po ich zabiciu.

Lisa wolałaby zamiast tego zobaczyć film dokumentalny o kobietach i dziewczętach, których życie zakończył i o potencjale, którego nigdy nie byli w stanie zrealizować.

Większość żyjących krewnych ofiar Bundy milczała w filmie, prawdopodobnie dlatego, że woleliby nie przypominać o zabójcy swoich bliskich i ciągłej obsesji Ameryki na punkcie jego charyzmy i rzekomego dobrego wyglądu.

Jednak wywiady z matkami, rodzeństwem, przyjaciółmi i innymi bliskimi na przestrzeni lat dają nam poczucie, co sądzą o odradzającym się szaleństwie Bundy: ta obsesja na punkcie tego, co zrobił, przesłania życie i osiągnięcia tych młodych kobiet i matek w przeciwnym razie miłe wspomnienia.

Matka Georgeanna Hawkinsa, Edie Hawkins, odrzuciła niezliczone wywiady na przestrzeni lat, ponieważ rozgniewała ją myśl, że ktoś czerpie zyski ze śmierci córki, i powiedziała w rzadkim wywiadzie z 2014 roku: „Nigdy, przenigdy nie zastanawiałem się nad tym, jak umarła . Nie chciałem wiedzieć, jak umarła.

A jak się czują ofiary, które przeżyły?

Z wyjątkiem Carol DaRonch, kobiety, która z powodzeniem uciekła z samochodu Bundy w styczniu 1974 r. Podczas pobytu w Utah, kobiety, które przeżyły ataki, nie wzięły udziału w filmie dokumentalnym Netflix. Jednak jedna z ocalałych Chi Omega, Kathy Kleiner Rubin, podzieliła się swoimi odczuciami na temat obu filmów Berlingera.

Wydaje się, że Kathy rozumie rocznice swoich egzekucji, a ostateczne zabójstwa spowodują ponowne zainteresowanie i mówi, że nie przeszkadza jej „dopóki widzowie rozumieją, że to, co oglądają, nie było normalną osobą”.

Choć uważa, że ​​film „bardziej gloryfikuje, niż myślę, że powinien”, tak naprawdę zachęca ludzi do obejrzenia filmu, aby „zrozumieć go takim, jakim był, nawet gdy był idealnym synem”. Uważa również, że ta historia jest pomocnym przypomnieniem, że nawet czarujący, atrakcyjni mężczyźni mogą być drapieżnikami.