12 wskazówek, jak pisać szybko – a przynajmniej szybciej

Aby być dobrym pisarzem, musisz nauczyć się pisać powoli. Niektóre zdania lub fragmenty zajmują dużo czasu. Ale powolne pisanie nie musi być normą. W dziennikarstwie celem powinno być szybkie pisanie – a przynajmniej szybsze pisanie.

Jestem dość szybkim pisarzem, ale nie najszybszym. To wyróżnienie może trafić do Billa Blundella, byłego dziennikarza The Wall Street Journal i autora The Art and Craft of Feature Writing. Raz uczestniczyłem w warsztatach z Billem, podczas których klasie przydzielono reportaż z wiadomości. Wszyscy mieliśmy dostęp do tych samych informacji. W wyznaczonym czasie udało mi się wycisnąć kilka niezgrabnych akapitów. Blundell, który nerwowo żuł papier (dosłownie), w mgnieniu oka usunął trzy strony, wystarczająco dobre, by opublikować je następnego ranka.

Ray Holliman, pisarz sportowy z Alabamy, był prawdopodobnie najszybszym pisarzem w historii dziennikarstwa. St. Petersburg Times wysyłał go, aby relacjonował nocne mecze piłkarskie na Zachodnim Wybrzeżu, wiedząc, że Ray może dotrzymać terminu. Niejeden dziennikarz sportowy powiedział mi: „Ray zawsze był pierwszym, który wyszedł z prasy”.

Jeśli chodzi o spoty, to powiedziałbym, że korespondent radia CBS Peter King to Johnny na miejscu. Widziałem, jak bierze gruby dokument z NASA, szybko go przetrawia i przekształca w 30-sekundowy raport, zanim konkurencja zdąży zamieszać swoją kawę. Studiowałem pisarzy takich jak Blundell, Holliman i King i wymyśliłem listę strategii szybkiego pisania, które może nie zmienią cię w szybkiego pisarza, ale sprawią, że będziesz szybszy. (Jane Caplan, żona wielkiego etyka medycznego Arthura Caplana powiedziała mi kiedyś: „Kiedy Arthur sprząta dom, nigdy nie jest tak naprawdę czysty, ale jest czystszy”).

1. Nie rozdzielaj proces raportowania i pisania. Zintegruj je. Zacznij pisać to w swojej głowie od momentu otrzymania zadania i przez cały czas badania.
2. Znajdować Twoje skupienie w terenie. Jeśli poczekasz, aż wrócisz do swojego biurka, aby uświadomić sobie, o czym naprawdę jest Twoja historia, możesz nie być w stanie wrócić i dostać tego, czego potrzebujesz, aby to zadziałało. Jeśli musisz wrócić, zajmie to trochę czasu.
3. Komentować Twoje notatki podczas ich robienia: „To jest ołów”. „Idzie wysoko”. 'Przemiana.'
4. Przed opracowaniem skreślać pięciopunktowy plan na żółtej podkładce, oznaczający duże części:
   • Trump jako obelg naczelny
   • Historia obelg prezydenckich
   • Słynne obelgi z literatury
   • Obelgi w kulturze popularnej, od rapu po pro wrestling
   • Dlaczego ludzie lubią obelgi

   
   Niewielka ilość czasu, jaką poświęcisz na to, pozwoli Ci ostatecznie zaoszczędzić cenne minuty.
   

5. Projekt wcześniej niż myślisz, że możesz. Po powrocie z rozmowy kwalifikacyjnej napisz „zerową wersję roboczą”, aby nauczyć się tego, co wiesz, a czego pozostało do nauczenia.
6. Obniż swoje standardy dla pierwszego szkicu. Niech twoje ręce myślą. Możesz podnieść swoje standardy podczas rewizji.
7. Jeśli naciśniesz na czas, strzelać do szkicu i pół: wybuch pisania, po którym następuje szybkie czytanie, które poprawia błędy i wycina niepotrzebne słowa.
8. Niech to będzie krótkie : pożyczyć od Strunk & White, postaw namiot dla lalek, a nie katedrę.
9. Korzystaj z mediów społecznościowych wcześnie w procesie uczenia się i ogłaszania swoich głównych punktów.
10. W przełomowej historii (takiej jak mecz baseballowy) możesz: wymyślić historię („Jankesi wygrają”), a potem zechcą pojąć to na nowo („The Rays inscenizują powrót”) wraz ze zmianą okoliczności. Zasadniczo piszesz historię, zanim poznasz jej ukończony łuk.
11. Wejdź na falę z wydawcą poprzez krótkie sesje podsumowujące, tuż przed raportem i zaraz po nim. Dwie minuty na froncie mogą zaoszczędzić cenny czas przed terminem.
12. Miej na wyciągnięcie ręki szereg niezawodnych form pisania i przekazywania wiadomości: piramida, trapez, klepsydra, graf anegdoty/orzechów, pięć bloków. Te prefabrykowane pojemniki usprawnią Twój proces. Lubię uczucie szybkiego pisania. Umieszcza mnie „w chwili”, dając mi energię z adrenaliny, skupienia i rozpędu.

Poprawka: Peter King pisze komunikaty 30-sekundowe, a nie 90-sekundowe.